<title_newspaper="Gazeta Robotnicza">
<title_article="Z niepohamowaną siłą rozwija się walka strajkowa mas pracujących we Francji">
<author_1="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1953">
<month="8">
<date="1953-08-17">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Paryż, Dnia 14 sierpnia rozwijała się w dalszym ciągu potężna walka strajkowa mas pracujących Francji, występujących przeciwko rządowej polityce militaryzacji i nędzy. Ogólna liczba strajkujących w dniu tym wynosiła przeszło 4 miliony robotników i urzędników. Strajk obejmował nie tylko państwowe, lecz również liczne prywatne przedsiębiorstwa, zakłady przemysłowe i instytucje. Rząd sięga do bezprawnych represji i usiłuje wykorzystać łamistrajków w celu ograniczenia zasięgu strajku. W niektórych wypadkach władze posługują się wyprowadzonymi z więzień pospolitymi zbrodniarzami jako łamistrajkami. Miliony strajkujących przeciwstawiają się represjom rządu i manifestują zdecydowaną wolę wywalczenia swych praw. O nieugiętej postawie kolejarzy świadczy wypadek, który zaszedł w Tuluzie, gdzie władzom udało się przy pomocy łamistrajków uruchomić jedną lokomotywę. Tamtejsi pracownicy kolejowi zorganizowali natychmiast demonstrację, która przybrała takie rozmiary, że władze zmuszone były zrezygnować z próby złamania strajku. W wielu miastach, jak Lyonie, Tuluzie, Reims itd. zastrajkowali szoferzy samochodów ciężarowych, które miały zastąpić łączność kolejową. Masy pracujące nie dają się zastraszyć pogróżkami i represyjnymi posunięciami rządu. Burżuazyjna Agencja Prasowa Reutera stwierdza: „francuskie masy pracujące odrzuciły wezwanie premiera Laniela do zakończenia strajków. Odpowiedzią na to wezwanie były nowe apele strajkowe". Prasa donosi, że rząd cofnął urlopy policjantów i skoncentrował w Paryżu oraz we wszystkich większych ośrodkach przemysłowych znaczne siły policji i gwardii ruchomej. Przywódcy prawicowych organizacji związkowych — Force Ouvriere, chrześcijańskich związków zawodowych itd, usiłują bezskutecznie ograniczyć zasięg strajków i czas ich trwania. Jednakowoż szeregowi członkowie tych organizacji związkowych działają ramię w ramię z milionami członków i sympatyków CGT (Powszechna Konfederacja Pracy). W tej sytuacji również prawicowe kierownictwo Force Ouvriere, chrześcijańskich związków zawodowych i innych rozłamowych organizacji w wielu wypadkach nie jest w stanie przeciwstawić się naciskowi mas w kierunku jedności działania.

</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
